Een waargebeurd verhaal ten tijde zwarte- en blanke artiesten in de USA nog een eigen circuit (podia én publiek) bedienden; maar vooral zwarte musici- hun leven niet zeker- vaak bewapend waren...
Blues Met Ballen
Bij nacht en ontij:
Ochtendstemming;
Ochtendgloren!
Ochtendlul.
Zou hij tot de allergrootsten gaan behoren,
Nieuwe modulaties horen?
Notenkraker, wonderkind?
Howlin' Wolf
Volvoer de roedel
En hij was zijn tamboer,
Toen, die blauwe nacht
Allicht vergeten
Lag diens broekzak
In cadans op driekwartsmaat,
Zijn pistool in ongemak.
Dat hem plots op twaalfde tel
Een roffel aan zou vangen
Als timing van een overspel.
Zoveel hem iets te binnenschoot.
Sam Lay was een harde, hij raakte
Liever goed
Op de laatste klap.
Zoveel een kogel floot.
Dat wijl de meisjes, moeders
Dochters, dames
Hun handjes stuk applaudisseerden:
Musiceren is jongleren- meer voor mannen,
Jongeheren:
Blues met ballen,
Kut met peren.
Ronald Jan Fokkema