Optreden in het Heerenlogement 27-11-2009 Harlingen

Beeldig

(bleek wat buurvrouwen
met buurmeisje bedoelden)

Beeldig is verwrongen.
Zorgvuldig opgeslagen zijn beelden:
Kaders in bedrog.

Samenraapsel; in herinnering.
Ongepolijste
Vooralsnog- verdringing weggepoetst.

Beeldig bleek vertrokken, wat
Buurvrouwen dan nog met het
Buurmeisje bedoelden.

Mannen liepen op de maan. Rondom hemel
Driedaags ruimte
Hier vandaan.

Tot de krochten inzicht,
Op een uitzicht blauw bestaan,
Geen god- misschien Apollo, gaan.

Dat er voor de hemel wolken hangen:
Psalmen over gezangen,
Gewrichten tegen wangen.

En alles gaat eraan!

Beelden blijven hangen. Als meer nog
Het bedrog. Geen beeld blijf ik
Te buiten: een beeld blijft het toch.

Cinema's... stomme films...
Een rolprent eindeloze reeks
Alleen aftiteling.

Mij doet de ether ingeademd
Als een toestand vrije lucht...
Loop het lijf er dwars doorheen:
Camera's, die
Continu of
Autonoom tot draaien overgaan,

Die, mijn visueel
Mes op de keel, zonder meer
In elkanders schootsveld staan.

Camera's op inboedel, op
Interieurs van enen en nullen,
Van elke lummel op het net gezet:

Huiskamer haatmail anoniem
Jeukt virtueel verzoek
Om kort en klein te slaan.

Immers- iedereen gaat eraan...!

Dat uit de hemel halzen staken.
Wereldwijd wijd open ogen en wijd open monden
Keken kaken gezichten voorgehangen.

Metamorf megalomaan: camera's
Publiekdomein, privé-terrein,
Nymfomaan vreemdgegaan.

Vrouw van de wereld,
Diva van de webcam,
Madame van de cumshot.

Beeldig dat begrepen we nog wel
Beeldig zeiden buurvrouwen wanneer ze ons
Buurmeisje bedoelen...

Toch, ten einde raad, zijn wij toen maar
Met haar camera
Alsnog, bij haar, naar binnengegaan.

Beeldig had het ooit met ons, zo zei ze:
In de bosjes wel gezien;
Beeldig joeg haar dromen achterna.

Beeldig vloog de vaart der volkeren achteraan.
Beeldig vond zich, zeven sloten tegelijk
Drooggestaan, verdronken in de beeldcultuur.

Beeldig is verdronken in de beeldcultuur
Beeldig is verdronken

Beeldig is eraan


2009©Ronald Jan Fokkema

Poezië in beweging

Poetry in soundscape

©2009

Live in de Bres Leeuwarden 03-09-2009

Lyts man

©2009

De Dagen

Irrespectacle

Museum Hannemahuis, Harlingen: overzichtstentoonstelling schilderijen van Peter van der Ploeg.

Impressie vernissage en (daarbij) voordracht gedicht 'De Kunstbroeder', zoals gepubliceerd in het gelukkig maar rijk geïllustreerde boek 'Een zee van licht': schilderijen van Peter van der Ploeg. September 2009.

Diner/Nazit/Toegift

Ja, ja: het was reuze gezellig, het werd zelfs de dichter wat teveel. Pas de volgende ochtend heeft Peter het spreekwoordelijk licht (in deze: zijn zee van licht) uitgedaan; uw dichter- eigenlijk geheel tegen zijn natuur in- lag toen allang te slapen. Weer wakker geworden viel hem bijna de schemering in! Heer Van der Ploeg inmiddels, na een soort van middagdutje, feestte de tweede dag praktisch halverwege (opnieuw een lange nacht én Dag Drie zouden nog volgen- zo hoorde ik later van deze of gene) en/of hield de zee zich maar even op de vlakte: edoch baadde in niet minder licht...

Poëzie in Leeuwarden

Blues Met Ballen

Een waargebeurd verhaal ten tijde zwarte- en blanke artiesten in de USA nog een eigen circuit (podia én publiek) bedienden; maar vooral zwarte musici- hun leven niet zeker- vaak bewapend waren...

Blues Met Ballen

Bij nacht en ontij:
Ochtendstemming;

Ochtendgloren!

Ochtendlul.
Zou hij tot de allergrootsten gaan behoren,
Nieuwe modulaties horen?

Notenkraker, wonderkind?

Howlin' Wolf
Volvoer de roedel
En hij was zijn tamboer,

Toen, die blauwe nacht

Allicht vergeten
Lag diens broekzak
In cadans op driekwartsmaat,
Zijn pistool in ongemak.

Dat hem plots op twaalfde tel
Een roffel aan zou vangen
Als timing van een overspel.
Zoveel hem iets te binnenschoot.

Sam Lay was een harde, hij raakte
Liever goed
Op de laatste klap.
Zoveel een kogel floot.

Dat wijl de meisjes, moeders
Dochters, dames
Hun handjes stuk applaudisseerden:

Musiceren is jongleren- meer voor mannen,
Jongeheren:
Blues met ballen,

Kut met peren.


Ronald Jan Fokkema

Vivace

Vivace


Langs trage stromen
Slagroomdromen
Die in rivieren
Samenkomen
Van pure chocola-
Kruisen kano's suikerspiegels,
Langevingers
Bokkenpoten.
In de verte van smaragd
Scheurbuikt babu Krakatau
Blauwe diamanten.
Kielhaalt koffie om kaneel
Zacht struweel om opiaat;
Zoethout overzee.
Terwijl híer haar oevers groeien
In palet van perzik en pistache
Op straggiatellaberkenbast,
Boerenjongens
In hun broekjes van biscuit.

Ronald Jan Fokkema

Liedje

Lyts man

Ik wie bang foar hynders
Ik wie bang foar heit
Net dat alles der oan leit
Mar ik wie mei mysels útskaaid
Foar dat ik begûn
Noch foar ik moarn as middei fûn

It libben laket my ta
Mar as it wer reint
Wol ik in mûtse ha
Mei in gatsje boppe-yn
Ik bin slein en skeind
Kin neat oan’e holle ha
Ik wol in bûse mei mysels dêr yn

Gelyk is in skyl
Fan alles brekke oan fertille
Ferjouwing, ferjit, ferskil
Fertriet fansels as in protte wille

©Anno Galama/Ronald Jan Fokkema

Touw

©Peter van der Ploeg

Touw

In de tuin droogt de wind aan een touw
De tak torst
Wind wil zwaar zijn
Als het touw gevonden heeft
Om even aan te hangen
Of hij uitrust
Het touw rafelt
Naarmate het neervalt
Een ander einde kent het niet
Het kietelt en kruipt
Steeds verder omhoog
Weg
Van het einde.

Ronald Jan Fokkema©2003

Zurich

Toen zag ik aan de kant van het kerkje een rijzige, maar toch ook wat gebogen figuur met lang haar verschijnen die geheel in het zwart was gekleed. Het kon niet anders dan een dichter zijn, en dat bleek ook het geval. Onder zijn arm droeg hij een koker met een paar grote vellen erin waarop gedichten van zijn hand over de Afsluitdijk stonden. Hij heette Ronald Jan Fokkema, en gezond zag hij er bapaald niet uit. Na een kort gesprek, vervolgde hij zijn weg - ik weet niet waarheen, maar om redenen die ik niet begreep had ik toch met hem te doen. Onzin natuurlijk, hij had mijn begrip en mededogen helemaal niet nodig. Hij dichtte, en hij leefde. Wat wil je nog meer?

Martin Bril © Volkskrant 26 mei 2007

Hoog geëerd publiek!

SpectacleCoupé©2009

Light House

Light house white high blue sky

honeymoon
hotel
bed
& babe,
morning after thrill
bye
bye
bill,
love.
So long!
(Fuck!).
(Yeah),
U2!

Ronald Jan Fokkema©2009

TOSCA

Buiten is naar buiten kijken. Buiten is maar buiten

Als je er naar kijkt.

Kijken is buiten.

Eenmaal buiten is alles anders.

Zo is buiten.

Fijn om naar te kijken.

Of om op te hopen;

Altijd wat

In te geloven. Altijd!

Alles! Allemaal!

En voor te stellen- stel je vóór:

In te staan voor wat er

Helemaal

Niet toedoet,

Waarna het warme welkom.

Waarvan de stemming danig

Om wil

Slaan.

Ondertussen in te beelden, (voor te stellen)

Vast te bijten, (uit te kijken).

Zoveel valt er verder

Niet te zien.

Ronald Jan Fokkema©2009